Fotografie: Foto’s overbrengen

Na het maken van een reeks foto’s is het geheugenkaartje goed gevuld met digitale prachtfoto’s. Maar hoe breng je die nu best over naar je computer?

Camera verbinden met computer

Je digitale camera wordt geleverd met een kabeltje om deze te verbinden met de computer en om zo de foto’s van de camera naar de computer te brengen. De meeste camera’s USB 2.0 of intussen USB 3.0. Daarnaast word ook software meegeleverd om de foto’s die zich op het kaartje in de camera bevinden, te kunnen bekijken of overbrengen naar de harde schijf. Omdat deze software voor elke camera verschillend is, bekijk je best de handleiding van je camera.

Kaartje lezen in kaartlezer

Recente computers worden standaard uitgerust met een interne geheugenkaartlezer voor één of meerdere types kaartjes, bijvoorbeeld CompactFlash of SD. Dit biedt je de mogelijkheid om het kaartje uit de camera en rechtstreeks in je computer te stoppen. Het enige wat je dan nog hoeft te doen, is de bestanden van het kaartje te kopiëren of te verplaatsen naar de harde schijf. Heb je niet zo’n moderne computer, dan kan je een externe geheugenkaartlezer aankopen die je aansluit op een vrije USB-poort. Er zijn tal van modellen beschikbaar en je hebt al een toestelletje vanaf € 19,00

Fotobestanden rechtstreeks inlezen en kopiëren heeft zijn voordelen tegenover het overbrengen via een kabeltje. De kaartlezer kan bijvoorbeeld een sneller interface hebben dan een camera.

Foto’s bekijken via Windows Verkenner

Wanneer je je toestel (camera of kaartlezer) aansluit op de computer kun je kiezen voor de actie ‘Foto’s en video’s importeren’ of voor ‘Apparaat openen en bestanden weergeven’. Persoonlijk raad ik het laatste aan. Ik leg uit waarom. Er word bij de optie ‘Apparaat openen en bestanden’ een programma geopend, nl Windows Verkenner (bij Mac heet dit programma Finder). Je kan zo de inhoud van de camera of geheugenkaartje in de camera benaderen, net zoals bij een harde schijf.

Bron van info: Digitale fotografietechnieken door Joan Staels

Bron foto

Bron foto (printscreen van mijn eigen computer)

Eten en drinken: Risotto met eekhoorntjesbrood

Dit recept is van lummel.wordpress.com

Wat heb je nodig? (2 pers.)

-Arborio rijst

-Eekhoorntjesbrood

-Olijfolie

-Gesnipperde ui

-Halve eetlepel saffraanpoeder

-Gedroogde paddenstoelen (paar uur geweekt in heet water)

-Versgeplukte paddenstoelen

-Italiaanse rijst met eekhoorntjesbrood

-Witte wijn (Tessuto)

-Fond van de paddenstoelen

Hoe ga je te werk?

Neem de aanbevolen tijd op het pakje voor lief en maak er het dubbele van. Zegt het pakje 16 minuten? Doe lekker het dubbele.

Laat in een ruime pan met wat hoge randen (hapjespan) olie opwarmen.

Verwarm de bouillon in een ander pannetje tot heet.

Laat de ui langzaam garen in de olie,

Dan de rijst erbij, alle korrels mogen glanzen van een huidje olie. En glazig worden.

Nu saffraanpoeder erbij. Goed roeren. De pan is inmiddels best wel heet.

Voeg de uitgeknepen geweekte paddenstoelen toe. Het klinkt een beetje wreed, maar ze kunnen er tegen. Zelfs vegetariërs krijgen hier geen spijt van.

Een glas witte wijn zal sissen in de pan. Roeren. Langzaam, maar gestaag. Zet de fles maar weer even terug in de koeling, je bent vanaf nu zeker een uur met handen en voeten gebonden aan het fornuis., en tover die fles later weer tevoorschijn. Of als je dat liever doet, houd hem onder handbereik.

De hete bouillon of paddenstoelenfond mag er nu lepelsgewijs bij. Soeplepels, Louches, niet al te zuinig, dat is nou ook weer niet nodig.

Elke keer als de rijst alles lijkt te hebben opgenomen: weer een lepel.

Voor 250 gr rijst (genoeg voor 8 personen!) is er 600 ml. bouillon nodig.

Het duurt een beetje lang, maar je blijft lekker roeren en neemt af en toe een slokje. Water. En je luistert nog eens naar dat muziekje.

Na een uur is het klaar, gaar, geurend. Vuur uit, schort af.

Bron foto

Voor wie een eigen recept van een lekker gerecht wil delen met ons kan die doormailen naar vergevelyne@gmail.com en die word dan zo spoedig mogelijk op de blog gepubliceerd. Zie hier hoe je dat best doet.

Fotografie: Macro en close-up

Vlinders, bloemen, insecten, zelfs alledaagse voorwerpen worden bijzonder wanneer je ze van heel dichtbij fotografeert. Macrofotografie is het maken van extreme close-ups door het objectief heel dicht bij het onderwerp te plaatsen.

Macro

We spreken pas over macro indien het voorwerp dat je fotografeert even groot op de sensor word afgebeeld dan zijn werkelijke grootte. In de praktijk lukt dit enkel met een macro-objectief op een spiegelreflexcamera, met speciale close-up voorzetlenzen of met speciale accessoires.

Close-up

De macro-stand op een compactcamera en de aanduiding ‘macro’ op een zoomobjectief voor een spiegelreflexcamera betekent eerder close-up dan macro. Je kan er dichter dan normaal mee scherpstellen, maar het is niet echt macro.

Beperkte scherptediepte

In de macrostand is de scherptediepte zeer klein. Dit betekent dat het punt waarop scherpgesteld word uiteraard scherp zal zijn, maar dat elementen op de voor- en achtergrond snel onscherp worden. Dat levert op zich geen probleem, integendeel zelfs. De beperkte scherptediepte maakt het bijna noodzakelijk statief te gebruiken. De minste beweging van de camera tijdens het afdrukken kan er namelijk voor zorgen dat de scherpstelling niet op de correcte plaats gebeurt.

Bron van info: Digitale fotografietechnieken door Joan Staels

Bron foto

Bron foto

Eten en drinken: Spaghetti bolognese met kipgehakt en geraspte belegen kaas

Dit recept is van Trees

Wat heb je nodig? (voor 2 pers.)

– 1 Ui (st)
– 1 Knoflookteen (st)
– 1 Groene paprika (st)
– 4 Pruimtomaten (st)
– 240g Italiaans gekruid kipgehakt
– 1/2 blik Tomatenpuree
– 180g Spaghetti integrale
– 50 g Belegen kaas geraspt
– 1 eetlepel Olijfolie
– 1 eetlepel Zwarte balsamicoazijn
– 1 theelepel Bruine suiker
Peper & zout naar smaak

Hoe ga je te werk?

Kook 500 ml water per persoon voor de spaghetti in een pan met deksel.

Snipper de ui en snijd of pers de knoflook fijn. Verwijder de zaadlijsten van de groene paprika en snijd de paprika in blokjes. Snijd de tomaten in blokjes.

Verhit de olijfolie in een wok of hapjespan met deksel en bak het Italiaans gekruid kipgehakt met de ui en knoflook in 5 minuten los op middelhoog vuur.

Voeg de tomatenpuree toe aan de wok of hapjespan en bak 2 minuten. Voeg de paprika, tomaten, zwarte balsamicoazijn, bruine suiker en 25 ml water per persoon toe. Breng op smaak met peper en zout en kook de tomatensaus, afgedekt, 10 minuten op middelmatig vuur.

Kook ondertussen de spaghetti, afgedekt, 10 – 12 minuten. Giet daarna af en voeg toe aan de pan met tomatensaus. Breng op smaak met peper en zout.

Verdeel de spaghetti bolognese over de borden en garneer met de belegen kaas.

Bron foto

Voor wie een eigen recept van een lekker gerecht wil delen met ons kan die doormailen naar vergevelyne@gmail.com en die word dan zo spoedig mogelijk op de blog gepubliceerd. Zie hier hoe je dat best doet.

Fotografie: Geheugenkaartjes

Een digitale camera gebruikt extern geheugen in de vorm van geheugenkaartjes. Nadat de foto’s overgezet worden op de harde schijf van je computer, kan je de inhoud van het kaartje wissen en opnieuw gebruiken zo vaak als je wil.

Types

Er zijn verschillende types geheugenkaartjes, maar de meest gebruikte zijn van het type CompactFlash en SecureDigital (SD). Beide kaartjes zijn uitgevonden door SanDisk. Doordat ze beiden een groot marktaandeel hebben zijn ze ook het goedkoopst.

Snelheid

Een belangrijke eigenschap van een geheugenkaart is, naast de opslagcapaciteit, de snelheid van de gegevensoverdracht. Moderne compactcamera’s en de professionele spiegelreflexcamera’s kunnen snel na elkaar foto’s nemen. Wel 10 per seconde! Uiteraard is dat pas haalbaar als de geheugenkaart de foto’s snel genoeg kan wegschrijven. Daarom kan je voor de meeste type geheugenkaarten normale, snelle en heel snelle types kopen.

De minimum snelheid van een SD-kaartje wordt bepaald door de klasse, aangeduid met een cijfer in de letter C. Het cijfer duidt het minimum aantal megabyte dat per seconde kan weggeschreven worden. Klasse 4 kaartjes schrijven data weg met een snelheid van minstens 4MB/seconde. Enkel met een snellere, professionele spiegelreflexcamera met hoge sensorresolutie heb je een nog hogere klasse nodig. Uiteraard zijn deze ook duurder.

Bron van info: Digitale fotografietechnieken door Joan Staels

Bron foto

 

Eten en drinken: Yoghurtijs met aardbeismaak

Dit recept is van Evelyne (één van de beheerders van deze blog)

Wat heb je nodig? (voor 2 pers.)

-300ml yoghurt, 0% vetgehalte

-250g aardbeien

-10g gelatinepoeder (of 5 blaadjes)

-1 eiwit

vloeibare zoetstof

Hoe ga je te werk?

Verwijder de steeltjes van de aardbeien en snijd ze in stukken. Mix 200g van de aardbeien met de yoghurt tot een glad mengsel. Los de gelatine op volgens de aanwijzingen op de verpakking. Doe het aardbeienmengsel in een kom en roer er de opgeloste gelatine door.

Doe dit mengsel in een ondiepe diepvriesdoos. Zet in de diepvries tot de randjes beginnen te bevriezen. Haal het ijs uit de diepvries en mix tot een glad mengsel. Zet het opnieuw in de diepvries en vries het op dezelfde manier in. Haal het mengsel opnieuw uit de diepvries en klop het met de elektrische mixer tot een gladde massa.

Klop in een aparte kom het eiwit stijf. Roer het eiwit voorzichtig onder het gedeeltelijk bevroren aardbeienijs. Voeg naar smaak vloeibare zoetstof toe. Doe het mengsel terug in de diepvriesdoos en vries het in tot het helemaal bevroren is. Haal het ijs ongeveer 20 minuten voor het opdienen uit de diepvries. Dien op met de rest van de aardbeien.

Bron foto

Voor wie een eigen recept van een lekker gerecht wil delen met ons kan die doormailen naar vergevelyne@gmail.com en die word dan zo spoedig mogelijk op de blog gepubliceerd. Zie hier hoe je dat best doet.

Fotografie: Compositietips

Een mooie foto maken is niet een kwestie van de juiste camera in de hand te hebben, maar meer van het hebben van een ‘fotografisch oog’. Velen maken volop gebruik van het middelste autofocus punt (dwars in het midden, meestal het grootste punt) en plaatsen mede hierdoor het onderwerp van de foto precies in het midden. Zo lang de foto scherp is en het onderwerp herkenbaar is, is dit zeker niet fout, maar er is zoveel meer mogelijk. Hoe breng je het onderwerp zo in beeld dat het ook een mooie, creatieve, gebalanceerde en/of interessante foto wordt?

De brandpuntafstand heeft een belangrijk effect op de compositie van een foto. Wanneer je een onderwerp van dichtbij fotografeert met een brandpuntafstand kleiner dan 50mm (=breedhoek), dan maak je het onderwerp groter en de achtergrond kleiner. Bovendien krijg je hierdoor veel diepte in je foto. Wanneer je verder van je onderwerp gaat staan en gebruik maakt van een lange brandpuntafstand (bv door in te zoomen)dan word de achtergrond groter en lijkt je onderwerp minder imposant. Omdat je de achtergrond eigenlijk naar voor hebt gehaald, zal er minder diepte in je foto zitten.

Enkele tips om een goeie compositie te creeëren op je foto. Let wel, experimenteer er op los en hou je niet vast aan de regeltjes.

Regel van derden

Het basis principe van de regel van derden is dat je een afbeelding zowel horizontaal als verticaal in drieën verdeeld. Je krijgt dus in totaal 2 horizontale en 2 verticale lijnen die een afbeelding in 9 gelijke vlakken verdeeld waardoor er 4 kruispunten van lijnen ontstaan.

Kikvorsperspectief/vogelperspectief

Kikvorsperspectief ofwel perspectief waarbij het oogpunt zich onder het voorwerp bevindt. Bij vogelperspectief kijk je net op je onderwerp neer. Het onderwerp lijkt hierdoor kleiner en de horizon bevind zich hoog in beeld.

Je onderwerp kadreren

Hier moet je onderwerp steeds in het midden van je foto staan. Daaromtrent vorm je met een soort kader van natuurlijke voorwerpen rond je onderwerp. Dit kan op straat of in de natuur (denk aan een bos).

Bron van info: Digitale fotografietechnieken door Joan Staels

Bron foto Regel van derden

Bron foto Kikvorsperspectief/Vogelperspectief

Bron foto Je onderwerp kadreren